Karakter is wat overblijft als niemand kijkt: een gesprek over nooit opgeven.

Wat gaaf en inspirerend om soms ook eens samen met anderen te trainen. Zo ook met Agmaja, afgelopen maandag 27 juni. Agmaja traint momenteel voor de beklimming van de Mont Ventoux. Precies een week nadat wij van coast to coast zijn gegaan in Schotland, beklimt Agmaja op 16 september in haar rolstoel de Mont Ventoux om geld op te halen voor het KWF Kankerfonds. De tocht is lopend of fietsend al een flinke uitdaging, maar je leest het goed; Agmaja doet het in haar rolstoel. En dit is niet de eerste uitdaging die Agmaja aangaat. 
“Toen ik ruim dertig jaar geleden plots in een rolstoel terechtkwam en hoorde dat ik daar niet meer uit zou komen, stortte natuurlijk alles in. Ik had twee jonge kids en allerlei plannen voor het leven. Maar drie weken na de diagnose heb ik mezelf bij mijn nekvel gegrepen en me voorgenomen dat dit me nooit klein zou krijgen. Ik ben heel fanatiek gaan sporten. Beweging is echt mijn redding geweest. Het doet een mens zoveel goeds; zowel mentaal als fysiek. Uiteindelijk heb ik zelfs vijf jaar op professioneel niveau geroeid, ben ik een aantal keer Nederlands en Europees kampioen geweest en heb ik in 2015 een gouden internationale medaille gewonnen. En weet je… Het klinkt gek, maar misschien had ik die overwinningen op mezelf wel nooit behaald als deze beperking me niet was overkomen. Het drijft mij nog elke dag om het beste uit mezelf te halen. En al heb ik een sterk karakter en heel veel doorzettingsvermogen, ook ik heb weleens een slechte dag. Ik kan soms bijvoorbeeld strontchagrijnig zijn van de pijn in mijn lijf. En wanneer ik mensen in het voorjaar lekker zie skeeleren of strandwandelen, dan baal ik. Maar dat probeer ik dan vrij snel te relativeren. We maken allemaal periodes in ons leven mee waarin we een hele steile berg op moeten klimmen, toch? Inmiddels weet ik dat er ook altijd weer een fase volgt waarin je met wind in de rug naar beneden roetsjt. Ik probeer heel bewust positief vooruit te kijken en zoek mensen om me heen die met me mee willen denken in mogelijkheden. Je hebt maar één leven en daar moet je zelf wat van maken!”
We hebben flink wat meters gemaakt tijdens de training en die hebben we alledrie ook zeker nodig om straks in Schotland of in Frankrijk onze prestatie te gaan leveren, maar wat nog veel interessanter is en ontzettend waardevol, is het delen van ervaringen (en gedachtes, verwachtingen) en de openheid waarin we met Agmaja in gesprek zijn gegaan. Hoe is het eigenlijk om een fysieke prestatie te moeten leveren? Hoe ga je om met “niet weten wat er gaat komen” Hoe bereid je je dan voor? En waar gaan we tegenaan lopen? Agmaja heeft ons, met haar eigen verhaal, mindset en tips een flinke berg positiviteit meegegeven. En weet je; soms moet je gewoon doen waar je voor gekomen bent. Het is heus niet onmogelijk. Alles geven. 
 
Agmaja: Mooi mens. Puur en oprecht. Met mentaliteit en discipine.
Geen gekkigheid en gewoon gaan; “Dit wil je toch? Doe het dan.”
ok, gaan we doen. Jij ook he?  ps; vergeet niet te genieten. 
© Copyright - Alles Geven